The Journey
Dinsdag 24 april was het dan eindelijk zo ver: de Grote Reis naar Nieuw-Zeeland!
De geplande vliegroute was Schiphol –> London Heathrow –> Singapore –> Sydney –> Auckland, een trip van zo’n 31 uur. En tevens mijn eerste vlucht in een vliegtuig mét motoren…
Gelukkig had ik een heel uitzwaaicomité bij me:
Om 19:00 uur vertrok mijn Airbus A321 van British Airways (nadat ik bij de douane uit de rij was gepikt om gefouilleerd te worden – ik zal wel te zenuwachtig zijn overgekomen door mijn gegraaf in m’n tas)
en lieten we de Nederlandse kust al snel achter ons. Ruim een half uur later doemde het Engelse landschap onder ons op, gevolgd door hartje Londen.
Op Londen Heathrow vond ik in mijn tas een cadeautje dat Gerdi erin gesneakt had:
Voor de behoorlijk lange vlucht van Londen naar Singapore (en Singapore naar Sydney, met dezelfde Boeing 777 van Britisch Airways) had ik gelukkig al via internet een stoel bij een nooduitgang weten te boeken, dus ik had voldoende beenruimte. Toen het oude vrouwtje naast mij op het laatste moment besloot om niet mee te vliegen, hadden mijn buurman en ik helemaal veel ruimte!
Na een tijdje redelijk riant zitten en slapen landden we op Singapore.
Singapore Airport oogt veel moderner en mooier dan ik had verwacht (afgezien van de afzichtelijke vloerbedekking) – veel beter dan Heathrow, waar het meeste meubilair wel aan vervanging toe is. Zoals gezegd vlogen we met hetzelfde toestel weer verder naar Sydney.
Rond 5 uur ’s ochtends (lokale tijd) kwamen we aan op een uitgestorven Sydney Airport (wat wil je, op dat tijdstip), alwaar we werden getrakteerd op een mooie zonsopgang. Bij vertrek in de 767 van Qantas konden we de Opera bijna horen.
Tijdens de laatste etappe kwam Nieuw-Zeeland van onder de wolken opdoemen, gevolgd door een zonovergoten Auckland (en omgeving), waarvan ik de mooiste plaatjes van de hele reis heb geschoten. Het was voor de tijd van het jaar erg warm in Auckland: 24 graden!
Na een uitgebreide biosecurity-scan van mijn bagage was het tijd om op zoek te gaan naar vervoer naar de stad. Vanaf het vliegveld rijden shuttle-busjes naar Auckland City (en dat is geen overbodige luxe, aangezien Auckland qua oppervlakte een van ’s werelds grootste steden is).
Ze nemen een paar mensen tegelijk mee, waardoor ze een stuk goedkoper zijn dan een taxi. Na een redelijk lange rit door de stad (mijn adres was de laatste op de route), kwam ik aan bij het huis waar een kamer voor me gereserveerd was.
Het is niet het meest moderne of best onderhouden huis, maar alles is aanwezig en het zijn hier erg vriendelijke mensen. Ik heb de kamer dus genomen en me geïnstalleerd.
Auckland is een stad in een ontzettend mooie omgeving (met erg veel hoogteverschillen, aangezien er in de stad meer dan 40 heuvels (oude vulkanen) zijn), dus het belooft nog wat te worden hier!