Peter in New Zealand

Eindelijk! Internet waarbij je niet op telefoontikken of een muntenapparaat hoeft te letten! Dat betekent dus de mogelijkheid om eindelijk eens wat foto’s te plaatsen!

We zijn nu in Dunedin, in zo’n beetje het zuidoostelijkste puntje van Nieuw-Zeeland. Dunedin is de 4e stad qua grootte van NZ, met ruim 100.000 inwoners. Dat betekent beschaving, goedkope brandstof, supermarkten die lang open zijn en meer verkeer dan we in de afgelopen week in totaal gezien hebben…

Niet dat het hier heel druk is. Veel rustiger dan Auckland (met 1,3 mln inwoners). We zijn op de ruim 2600 km die we tot nu toe gereden hebben gewoon erg weinig mensen tegengekomen. (“Dit is Jaap, onze tegenligger voor vandaag.”)

Maar genoeg over Dunedin; tijd voor de foto’s!

Gerdi’s reis begon natuurlijk op Schiphol, waar ze met de lopende band werd afgeleverd door Diana:

Gerdi landde met vijf uur vertraging in Auckland, waar Peter dus al een tijdje stond te wachten. Gelukkig arriveerde haar zoekgeraakte koffer eerder dan ons in ons hostel.

Na een voorstelronde op de universiteit zijn we North Head opgeklommen, voor een leuk uitzicht over de stad:

Ook zijn we naar het Auckland Museum geweest (dat dus geheel gratis bleek te zijn…), om wat mooie Maori-stukken te bekijken:

En we zijn in Sky Tower geweest, 220 meter boven de stad:

Om de City of Sails gepast uit te zwaaien hebben we nog een tripje met de ferry gemaakt naar de overkant van de baai:

De volgende dag zijn we naar Blenheim gevlogen, via Wellington. Tot aan Wellington hadden we een “normaal” lijnvliegtuig (een Boeing 737 ofzo). Voor het stukkie naar Blenheim hadden we bijna een prive-vliegtuig:

Het vliegtuigje bood ruimte voor maar 19 passagiers en je kon zo de cockpit inkijken — erg gaaf! En wij ons maar afvragen waarom we in vredesnaam stoelen 4A en 4F hadden… Ook het uitzicht was fantastisch:

In Blenheim werden we opgewacht door de man die ons onze auto verhuurde. Dit bleek een witte Nissan Pulsar te zijn, hier te zien in Picton, waar we onze eerste nacht in een hostel op het Zuidereiland hebben doorgebracht:

Vanaf Picton zijn we naar Nelson gereden, via de Marlborough Sounds:

In de buurt van Nelson ligt Abel Tasman National Park, waar Peter graag vogels mag fotograferen, en je erg leuk kunt wandelen:

Na bijna 5 uur wandelen werden we opgepikt door een watertaxi. Erg handig en leuk, alleen had niemand ons verteld dat je om in te kunnen stappen door het (koude) zeewater aan boord moet klimmen. Koude voeten dus! Aan het einde van de boottrip werden we getrakteerd op een gratis rondrit door het dorp. Nog in de boot, op een aanhanger…!

De volgende dag ging het door regenachtig weer naar de Nelson Lakes. Schitterend uitzicht, erg mooi oerwoud en gelukkig geen natte voeten:

Bij de westkust van het Zuidereiland aangekomen zijn we de volgende dag naar de Punakaiki Pancake Rocks gegaan:

Gerdi reed:

Hierna kwamen we aan in Hokitika, met in de buurt de Hokitika Gorge, met ont-zet-tend blauw water (en een beetje regen):

Het blauwe water was toen voor ons nog heel bijzonder, inmiddels hebben we het al op meer plaatsen gezien. Wat je ook veel vind in NZ, zijn watervallen…

… en schapen!

Vanuit Hokitika zijn we richting de gletsjers gereden, maar niet voordat we een perfect glad spiegelmeer bezocht hadden:

En in het schattige kustplaatsje Okarito (30 inwoners!) een uitzichtpunt beklommen en op het strand van de zonsondergang genoten hadden:

Vanuit Okarito zijn we ’s ochtends eerst naar Lake Matheson — het beroemdste spiegelmeer van NZ — gereden. Daar moest Peter natuurlijk een hippe foto van maken:

Daarna waren Fox Glacier en Franz Josef Glacier (met Peter’s Pool) aan de beurt:

De volgende dag zijn we in een keer van Franz Josef via Haast naar (Lake) Wanaka gereden. Onderweg zijn we de nodige mooie natuur tegengekomen:

Bij Wanaka zijn we de steile en lange gravelweg naar het plaatselijke skigebied Treble Cone opgereden:

Vervolgens zijn we daar in de buurt een track gaan lopen, dat iets ‘avontuurlijker’ bleek dan we verwacht hadden:

Daarna ging het richting Queenstown, een van NZ’s meest touristische plaatsen. Naast mooie natuur en een groot meer (Lake Wakatipu) vind je hier ontzettend veel action packed activiteiten zoals bungeejumpen, skydiven, jetboaten, enz. Wij zijn voor de kabellift en een tochtje met een stoomboot gegaan:

Ook zijn we gaan kijken bij ’s werelds eerste commerciële bungeejump-locatie, waar toevallig ook nog eens filmopnames voor Lord of the Rings gemaakt zijn (River Anduin):

Over Lord of the Rings gesproken, toen we de volgende dag in de buurt van Glenorchy (ook aan Lake Wakatipu) gingen wandelen, bleken we te zijn beland op de locatie die de filmmakers gebruikt hebben voor Isengard:

Het bos hier vlak naast lijkt ook sterk op dat uit een aantal scenes uit de film — en was van zichzelf al erg mooi:

Op de terugweg lag Lake Wakatipu er ontzettend mooi bij:

Vanaf Queenstown ging het met alweer een lange rit via Te Anau naar de Milford Sound (een fjord). Hemelsbreed is dit ongeveer 30 km, maar via de weg is het ongeveer 300 km! De rit zelf is echter al de moeite waard, en de cruise op de Sound is nóg mooier, vooral bij een beetje regenachtig weer, zoals wij hadden:

Het uitzicht vanuit ons hostel bij Te Anau, op een deer farm aan de rand van Fiordland was ook erg de moeite waard:

Tot zover onze kleine selectie uit de bijna 2000 foto’s die we inmiddels gemaakt hebben! Foto’s van de reis naar en Gerdi’s verjaardag in Dunedin ontbreken nog, want daarvoor is momenteel nog geen ruimte op onze laptop. Er sneuvelt geleidelijk aan steeds meer software om ruimte te maken…

Morgen rijden we in twee etappes richting Christchurch, om na een paar dagen via Hanmer Springs en Kaikoura weer naar Picton te rijden. Hier leveren we onze auto weer in en nemen we de ferry naar Wellington. Hier kijken we nog een dagje rond en dan vliegen we weer naar Nederland. Wat gaat de tijd toch snel…!